Tagarchief: vliehors

Maak kennis met de meteoman…

Wandelen samen met hem op zaterdagen, passie voor kunstobjecten over de wind, verzamelaar van ambachtelijke weerinstrumenten… Wie is toch deze man? Op Vlieland staat hij bekend als de meteoman. Zij naam luidt Henk Veerdig. Hij is sinds 1988 op Vlieland. In etappes, want de Meteorologische Dienst is sinds 2004 volledig geautomatiseerd, waardoor Henk als vliegveld meteoroloog teruggeplaatst werd op vliegbasis Leeuwarden. Henk, gekomen voor de dienst, en gebleven. “Toen ik in 1988 na een mistige overtocht het eiland zag liggen, wist ik het. Hier wil ik wonen.” Zijn vrouw Marja volgde hem.

Even leek dat bijna mis te gaan. Marja: “Toen ik net verliefd was op Henk was zei hij: ik ga naar Vlieland. Ik verstond: Ik ga naar Finland, en dacht: “nou die gaat er weer vandoor.” Gelukkig bleek dat niet te kloppen. Via een klasgenootje kwam ze erachter dat ze het helemaal verkeerd verstaan had. Nu woont zij op Vlieland en reist Henk elk weekend in vanwege zijn werk in Leeuwarden. Zijn liefde voor Vlieland is en blijft. Hij wandelt op zaterdagen met badgasten rond en op het voormalige militaire kamp, dat tussen de Kroon’s polder en de Vliehors ligt. “In de wandeling komt alles samen waar ik van hou: natuur, wind en militaire geschiedenis.”

De wandeling eindigt in de oude meteotoren. Daar kom je binnen in een bijzondere collectie oude ambachtelijk vervaardigde meteorologische apparatuur. “Alleen de zonneschijn autograaf nog, maar die zit er aan te komen. Eens in de zoveel tijd komt het KNMI de apparatuur op Vlieland controleren. En elke keer vraag ik weer of er niet nog ergens een zonneschijn autograaf is voor mijn collectie. Ze zullen wel denken, daar heb je die rare verzamelaar weer, maar de laatste keer was er een hogere chef mee en hij zei dat het waarschijnlijk wel zou gaan lukken. Ik denk dat het apparaat met twee weken op Vlieland is en dan is mijn verzameling compleet. Een droom die uitkomt.”

En terwijl Henk dit prachtige verhaal vertelt, ook over de kunstobjecten die zijn vrouw Marja in de toren heeft samengesteld over hun gezamenlijke passie de wind, popelt hij om nog iets te vertellen: “Elsje de Ruijter [directeur van Museum Tromp’s Huys], die de tentoonstelling Portret van Vlieland heeft gemaakt, heeft mij gevraagd voor het vervolg. Ze had mijn interviews gelezen over ‘door de dienst gekomen, door de liefde gebleven’ en was daarvan erg onder indruk. Ik vind ‘Portret van Vlieland’ een prachtig project dat hopelijk in de toekomst immer zal worden voortgezet. Ik heb Gerda Posthumus, de eilanddichter van Vlieland, gevraagd om bij de portretten een gedicht te schrijven, zodat ook dit vervolg weer ook een tweeluik wordt. Net zoals nu Elsje met kunstenaar Herman van Hoogdalem heeft samengewerkt.”

Informatie:

De tentoonstelling Portret van Vlieland is te zien in Museum Tromp’s Huys tot en met 5 november. www.trompshuys.nl

De militair historisch natuurwandeling met bezoek aan de meteotoren zijn te reserveren via De Noordwester: www.denoordwester.nl

Meer informatie de wandelingen met Henk Veerdig: www.expometeovlieland.nl

De Drenkelingentocht is supergaaf

 

Van links naar rechts: Tom (26), Tom (32), Charlotte (23), Tijn (25) maken zich klaar voor de Drenkelingentocht. Om 13 uur worden ze opgehaald door de Vliehors en laten zich afzetten op het verste puntje van het eiland.  Tijn gaat de tocht voor de vijfde keer lopen en neemt elk jaar meer vrienden mee. “De eerste keer dat ik op het eiland was, wist ik niet van het bestaan van de tocht. Ik had alleen een flesje water bij me. Het was supergaaf. Ik loop altijd in de winter. Dat is het eiland op zijn mooist. Je komt niemand tegen.” Nu is hij samen met Charlotte, Tom en Tom. Charlotte en Tom lopen de tocht dit jaar voor het eerst. Charlotte: “Ik had zin in een nieuw avontuur.” Tom (26) is nog nooit op één van de Wadden geweest. Zijn eerste indruk: “Vlieland is gezellig en leuk.” De andere Tom is vorig jaar al mee geweest met Tijn. “We willen er een jaarlijkse traditie van maken.”

Gisteren kwamen ze aan op het eiland. Na een verkenning van de wadzijde van het eiland, het bos en de vuurtoren hebben ze bij De Oude Stoep gegeten. En meegedaan net de pubquiz. Tijn: “We zijn in ieder geval niet laatste geworden.” Ondanks dat het koud en vochtig is, hebben ze een grote glimlach op hun gezicht bij de vraag: Hoe lang duurt de wandeling?  “We lopen zo’n 7 uur. En niet in een rechte lijn.” Dat komt niet door de biertjes van gisteren, maar ze willen het liefst elke vierkante meter van de Vliehors zien. En daarna…. “Daarna gaan we naar Sjoerd. Vaste prik. Morgen weer terug met de boot van 12 uur.”